Poem · Azərbaycan
Telefonu qulağından ayırma,
Telefonu qulağından ayırma,Ara məni sübhə kimi oyaq qoy..Gözlərimin həsrətindən ağarmış,Qarasına əllərinlə boyaq qoy.
Sənə çoxdan olacaqlar əyanmış,A,oxlanmış,a,dağlanmış,a,yanmış,Acılara kişi kimi dayanmış,Sinəmizi-sinəmizə qoyaq qoy..
Sağdan-sola,soldan-sağa qazmışam,Bu məktubda nə lazımsa yazmışam,İçimdəki qaranlıqda azmışam,Gözlərini yollarıma mayak qoy.
Demə dönməz arzulasam heç o çağ,Hələ sağdı içimdəki od-ocaq,Menyumuzda başqa şeylər olacaq,Süfrəmizə nə bal gətir,nə yağ qoy.
Səpildikcə vücuduna közlərim,Hər yerində "yallı" getsin gözlərim,İlk addımdan yıxılmasın sözlərim,Dodağını dodağıma dayaq qoy..
Qəlbim səndən çox inciyib,çox sınıb,İstəyimə neçə-neçə "yox" sınıb,Bir də gördün val yeyilib ox sınıb,Bir dəfə də biz tərəf ayaq qoy...
Published online
Source: https://ayazarabaci.com/writing/telefonu-qulagindan-ayirma/