Poem · Azərbaycan
Heç bilmirəm harda düşdü əlimdən,
Heç bilmirəm harda düşdü əlimdən, Tapammıram itiyini ömrümün. Palıdını,çinarını qurudub, Qoruyuram kötüyünü ömrümün.
Verib dərdnən-qəmnən kürək-ürəyə, Adam belə qıyardımı ürəyə, Sovururam əsib gedən küləyə, Əlimdəki köpüyünü ömrümün.
A ümidim,a pənahım,a çıram, Sabahımı harda gəldi açıram, Gah dərmana,gah iynəyə qaçıram, Yamayıram söküyünü ömrümün.
Nə saxladım ötən gündən tutiya, Hanı o yol,ayaqlarım şütüyə, Qabaqkıtək çəkəmmirəm ütüyə, Qırışını-büküyünü ömrümün.
Gözlərimi toranlayıb çən daha, At oynadır saçlarımda dən daha, Usanmışam götürmürəm mən daha, Nə səsini-nə küyünü ömrümün.
Varmı,gedim qəm olmayan pir yerə, Sərilibdi hünər adlı şir,yerə, Dəstələyib yığammıram bir yerə, Arısını-pətəyini ömrümün..
Bir gəmim var, yelkənim yox-dorum yox, Qızınmağa ocağım yox, qorum yox, Saxlamağa fərmanım yox, zorum yox, Necə tutum ətəyini ömrümün.
Published online
Source: https://ayazarabaci.com/writing/hec-bilmirem-harda-dusdu-elimden/