Bir qız oxuyurdu bizim qrupda,

Bir qız oxuyurdu bizim qrupda, Gülüşü, baxışı göz qamaşdıran. Bir qız oxuyurdu bizim qrupda, Ürək parçalayan, ağıl çaşdıran.

Mənim ürək sözüm yalnız onaydı, Bilirdi o vaxtı bütün uşaqlar. Qızların içində o bir sonaydı, Oğlanlar çətin ki, unutmuş olar.

Bir az köntöy idim, qılıqsız idim, Ona don biçirdim hər cür «əmma»dan, Danışmaq məqamı heç nə demirdim, O da baş açmırdı bu müəmmadan.

Bilirdi sevirəm Məcnundan betər, Düz beş il gözlədi, iradəliydi. Bir dəfə demədi bu oyun yetər, Ya mən səfeh idim, ya o dəliydi.

Hər gün eyni yolu gəlib-gedərdik, Həyat elə bil ki, uzun yuxuydu, Özümüz hər şeydən söhbət edərdik, Amma dilimizin dili yoxuydu.

O başa düşəndə ailə qurdu, Mən başa düşəndə tamam gec oldu, Dostlarım bir dəfə üzümə vurdu, Balaca eyhamla- --o qız necoldu?

Bir qız oxuyurdu bizim qrupda, Səsi qulağımda hələ də durur, Mən onu hər zaman xatırlayıram, Ömrümü saat tək sevgiyə qurur...