Şeir · Azərbaycan
Sən
Sənpəncərəni açmağa getdin,Çöldə hönkürən cənub küləyinə.Üfüqlər şam kimi yanırdı..Qırov düşmüş baxışların yadırğamışdı məni.Mən küləkdəbir-birini qovan yarpaqlara baxırdım.Şəhərin adamsız küçələri boyuncaQırov tutmuş kipriklərindənəriyib axırdım.Külək adımı çeynəyirdi pəncərənin köynəyində.Papiros çəkməkdən nəfəsim təngimişdi.Baharın termometrinin civəsi ləngmişdi..Gözlərin soyuqdan əsim-əsim əsirdi,Sənəsarılmaq istəyirdim,qollarımı küləklər kəsirdi.Xəyal etdiyim kimiydin,hamıdan uzaq düşmüş.Həsrətimin qapısındakı yarıqdanhəyat əlaməti süzülürdü..Gözlərimin çuxurlarına lalələr düzülürdü.Sonra çarpayının baş ucunda oturdum.Dedim sənə bir yığn cəfəngiyyat gətirmişəm.İnanmırsan palçıqlı ayaqqabılarıma bax..
Saytda dərc olunub
Mənbə: https://ayazarabaci.com/az/writing/sen/