Mən ömrümü nəğmələrə çevirib,

Mən ömrümü nəğmələrə çevirib, Bir gün zildə, bir gün bəmdə yaşadım. Vətənimin, millətimin çəkdiyi, Hər ağrıda, hər sitəmdə yaşadım.

Yağlamadım hər alçağın çarxını, Söyüb çıxdım bazarını-nırxını, Həyatımın qırxyeddidən qırxını, Acı dərddə, acı qəmdə yaşadım.

Canım getdi gədələrə biyarda, Sərvət gördüm neçə-neçə xiyarda, Mən bu cənnət dedikləri diyarda, Ömür boyu cəhənnəmdə yaşadım.

Ümidimi nəm çürütdü, kif kəsdi, Kimi gördüm Allah dedi, cib kəsdi, Qabağımı bir buynuzlu div kəsdi- Üz çevirib hansı səmtə, yaşadım,..

Yiyəsizəm canım-gözüm ölkədə. Gizləmədim vüqarımı kölgədə, Mən yeganə adamam ki, bəlkə də, Cəmi təkdə, təki cəmdə yaşadım.

Kilidləmə ürəyinin seyfini, Qoy çıxardım o illərin heyfini, Bu həyatın nəşəsini-keyfini, Təkcə səni sevən dəmdə yaşadım.