Dünən axşam üstü

Dünən axşam üstü köhnə bir dostumu da götürüb sehrli bir qüvvənin təsiri altında içməyə getdim. Dedim ki, heç olmasa zəhləmiz gedən bu əsrdə ciyərimiz bir az soyusun... O da yarı könüllü, yarı könülsüz düşdü qabağıma.. Çoxdandı bizə doğma olan yerlərdən kəsilib ayağımız. Çoxdandı kədərli mənzərələr əvəz eləyir bir-birini. Dörd tərəf göz işlədikcə dərddi.. Bir az dilinə dəyən kimi dedi ki, yüngülləşir.. Dedim bəlkə daha içməyəsən, Sonra ağırlaşacaqsan.. Yetimləşəcəksən, fağırlaşacaqsan. Gülümsündü: -Biz hələ təzə-təzə tərki-dünya olmuşuq. Yadımda olsaydı bir-iki misra şeir söyləyərdim. -Bəlkə çöldə sərgərdan dolaşan küləyi də çağıraq, bizimlə bir-iki qədəh vursun. -Yox o içəndə özünü apara bilmir dedim, mən də zarafatla. Üç-dörd stol o yandan kimsə əl elədi mənə, Key-key baxdım, tanıya bilmədim, yalandan gülümsündüm.. Dostum, nə xoşbəxt saatlardı-dedi. Bu hələ bir-iki saat da oturaq demək idi. Etiraz eləmədim. O stoldan bizə bir şüşə araq göndərdilər.. -Bunu da içək dedi.. -Nəyə içək? -Kəndimizin yağışlı gecələrinə, mavi üfüqlərinə, bir də .. Nəsə demək istədi, səsi xırıldadı...