Sevgidən mərhəmət ummağa dəyməz,

Sevgidən mərhəmət ummağa dəyməz, Yıxanda vermir ki,aman,adama Sən mənə təzədən min bəzək vurub, Oxşada bilməzsən haman adama.

Ayrılıq camına süzülür qanım, Yoxdu qorunmağa qılınc-qalxanım, Simində nəğmələr qana çalxanır, Niyə toxunursan kaman adama..

Gəzib dolanırdım ağacda-daşda, Dedin gəl,yazıram adını başda. Mən indi gördüm ki,sevgi bu yaşda, Yaman dağ çəkirmiş,yaman,adama.

O qatı zülmətə mayak qoy apar.. Gedəmmir protez ayaq qoy,apar.. Aparsan özünü dayaq qoy apar, Bu qəddi əyilmiş kaman adama.

Olmasa dərmanı,məlhəm yolla, Saxlama hər dərdi-hər qəmi yolla, Sahilə çıxmağa bir gəmi yolla, Göz yaşı içinə daman adama..

Qaçma qismətindən antilop kimi, Ötmə min budaqda gəl,"hop-hop" kimi, Qatıb qabağına qovur top kimi, Zərrəcə acımır zaman,adama..