Şeir · Azərbaycan
Kimə yazım adam kimi oxusun,
Kimə yazım adam kimi oxusun, O kar qalmş qulaqların dərdini. Niyə belə axşam-sabah qan tökür, Bilən varmı bulaqların dərdini..
Sürülməsin qancıqlıqlar şərt kimi, Bəzəməyin namərdləri mərd kimi, Çıxartmayın başımıza dərd kimi, Ətəklərin-balaqların dərdini.
Hər ağrıya,hər əzaba dözərəm, İmkan yox ki,nəfəs dərəm,közərəm.. Mən şah olsam bircə günə çözərəm, Yaltaqların-yalaqların dərdini..
Bir yaradı qaşıyırıq qurtarmır, it günündə yaşıyırıq qurtarmır, Yüz illərdi daşıyırıq qurtarmır, Ermənidən calaqların dərdini..
Mən yoruldum dibinəcən qazmaqdan, Kim qurtarsın bu sürünü azmaqdan, Dəftər-qələm qan ağlayır yazmaqdan, Çürük-çürük dalaqların dərdini.
Yetişirmi anaların gül ahı, Yerə düşüb bu torpağın külahi, Mən nə qədər çəkəcəyəm İlahi, İri çaplı salaqların dərdini..
Saytda dərc olunub
Mənbə: https://ayazarabaci.com/az/writing/kime-yazim-adam-kimi-oxusun/